Plan-3


«بیم» و «امید»های اتحاد دو کره

فته گذشته دیدار رهبران کره شمالی و کره جنوبی در منطقه غیرنظامی کائسئونگ یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین تحولات شبه‌جزیره کره را رقم زد. این دیدار و اقدامات قبلی طرفین، «امیدهایی» را برای تنش‌زدایی در این منطقه ایجاد کرده است. درعین‌حال بیم‌هایی نیز وجود دارند که «عوامل بیرونی» بر فرایند صلح دو کره سایه انداخته و چه‌بسا آن را به شکست بکشاند.

? تحلیل و ارزیابی
۱- کره شمالی در حالی به فرایند گفتگو و تنش‌زدایی با کره جنوبی وارد شده است که مدتی قبل با آزمایش موشک «هواسانگ – ۱۵» با برد نزدیک به ۴۵۰۰ کیلومتر به سطح نسبتاً بالایی از «بازدارندگی» در مقابل ایالات‌متحده آمریکا دست یافته است.
۲-  یکی از اصلی‌ترین دلایلی که کره شمالی در توجیه ارتقاء سطح نظامی خود ارائه می‌کند، حضور نظامی گسترده آمریکا در شبه‌جزیره کره در قالب مانورهای مشترک نظامی با کره جنوبی و ژاپن و استقرار سامانه‌های موشکی «تاد» در کره جنوبی است.
۳- لذا طبیعی است که یکی از خواسته‌های – معقول و منطقی – کره شمالی در جریان مذاکرات با کره جنوبی، آمریکا و چین، کاهش حضور و نهایتاً خروج نظامی ایالات‌متحده از شبه‌جزیره کره باشد.
۴- تنها دو روز پس‌ از اقدامات اعتمادساز کره شمالی برای آغاز مذاکرات مقدماتی با کره جنوبی، آمریکا تجهیزات جدید سامانه‌ی ضدموشکی تاد را روانه‌ی مرز دو کره کرد که موجب خشم مردم کره‌ی جنوبی و اعتراض آن‌ها به این اقدام شد.
۵- اقدامات تنش‌زای ایالات‌متحده در شبه‌جزیره کره برای استقرار سامانه‌های نظامی خود، در جهتی مغایر با فرایند ایجادشده برای کاهش تنش و ایجاد ثبات در شبه‌جزیره کره قرار دارند. این اقدامات می‌توانند روند مذاکرات صلح کره را «کُند» و یا حتی «متوقف» کند.

تبیین

Plan-4

بالا